Roman Polański to jeden z najbardziej rozpoznawalnych reżyserów w historii światowego kina. Jego życie prywatne — pełne wielkich uczuć, dramatycznych zwrotów akcji i nieodwracalnych strat — jest równie poruszające co jego filmy. Był trzykrotnie żonaty. Każdy z tych związków miał własną historię, własny ciężar i własne konsekwencje. Poniżej zebrano fakty o kobietach, które odegrały kluczową rolę w życiu polsko-francuskiego twórcy.
Roman Polański — trzy małżeństwa, trzy różne światy
Roman Polański był trzykrotnie żonaty. Wśród jego żon najbardziej znane są Barbara Kwiatkowska, Sharon Tate i Emmanuelle Seigner — każda z nich odegrała ważną rolę w życiu reżysera. Choć każde z tych małżeństw różniło się od siebie pod każdym względem, wszystkie łączy jedno: intensywność. Polański nigdy nie był człowiekiem połowicznych uczuć, a jego związki — niezależnie od tego, jak się kończyły — zostawiały trwały ślad.
Roman Polański ożenił się po raz pierwszy w 1959 roku, po raz drugi w 1968 roku, a po raz trzeci w 1989 roku. Każde małżeństwo dzieliło od poprzedniego niemal dokładnie 10 lat.
Barbara Kwiatkowska — pierwsza miłość i szybki koniec
Był rok 1956, kiedy Roman Polański, wtedy jeszcze student łódzkiej szkoły filmowej, ujrzał w modnym Grand Hotelu 17-letnią Barbarę Kwiatkowską, okrzykniętą w tamtym czasie polską Brigitte Bardot. Spotkanie to okazało się przełomowe. Jego wybranką była aktorka Barbara Kwiatkowska, którą poznał na planie filmu „Ewa chce spać”.
9 września 1959 roku Polański ożenił się z aktorką Barbarą Kwiatkowską. Roman Polański po raz pierwszy stanął na ślubnym kobiercu w 1959 roku, gdy ożenił się z Barbarą Kwiatkowską, absolwentką łódzkiej szkoły aktorskiej. Ich związek był krótki, bo zakończył się już w 1962 roku. Polański dowiedział się, że Kwiatkowska miała romans z innym aktorem, co zakończyło ich małżeństwo.
Mimo krótkiego trwania tego związku, czas spędzony u boku Kwiatkowskiej nie był dla Polańskiego stracony zawodowo. To właśnie w tym okresie reżyser nakręcił „Nóż w wodzie” — film, który przyniósł mu międzynarodowy rozgłos i pierwszą nominację do Oscara. Kwiatkowska wyjechała do Skandynawii, podczas gdy Polański skupił się na karierze filmowej.
Barbara Kwiatkowska nie zrobiła potem dalszej kariery, ale wyszła po raz trzeci za mąż — tym razem szczęśliwie. Jej mężem został muzyk Leszek Żądło, z którym zamieszkała w Monachium. Aktorka zmarła 6 marca 1995 roku z powodu wylewu i została pochowana w Krakowie na cmentarzu Rakowieckim. Po latach Polański mówił o niej z szacunkiem, a ona sama wspominała go bez urazy.
Sharon Tate — miłość życia i nieodwracalna tragedia
Poznanie i ślub
W 1966 roku Roman Polański poznał Sharon Tate, którą zaangażował do swojego filmu „Nieustraszeni pogromcy wampirów”. Polański obsadził Tate w roli Sarah Shagal w tej produkcji. Na planie Polański i Tate zbliżyli się do siebie, a potem stali się nierozłączni.
Sharon była nie tylko piękna, ale też bardzo wrażliwa i obdarzona niezwykłym poczuciem humoru — tak pisał o niej reżyser w swojej autobiografii „Roman”. To właśnie podobne postrzeganie rzeczywistości połączyło aktorkę i polskiego reżysera.
Ślub wzięli 20 stycznia 1968 roku w londyńskim Chelsea Registry Office. On miał wtedy 34 lata, ona dopiero co skończyła 25. Po ceremonii młoda para i ich goście udali się na imprezę w Playboy Club. Na wydarzeniu pojawiły się najważniejsze hollywoodzkie gwiazdy tamtych czasów.
Tragiczna śmierć Sharon Tate
Pod koniec 1968 roku Sharon Tate zaszła w ciążę i para przeprowadziła się na Cielo Drive, gdzie kilka miesięcy później rozegrała się tragedia. Roman Polański był wówczas w Londynie w sprawach biznesowych. Miał wrócić wcześniej, ale feralnego dnia zadzwonił do żony z informacją, że jego pobyt w Anglii się przedłuży.
Żona Romana Polańskiego, przed którą Hollywood stało otworem, zginęła nad ranem 9 sierpnia 1969 roku. Sharon Tate miała wtedy tylko 26 lat, a za dwa tygodnie miała urodzić swoje pierwsze dziecko. Zginęła razem z trojgiem przyjaciół w swoim domu przy Cielo Drive w Los Angeles. Wszyscy padli ofiarami bandy Charlesa Mansona.
Tragiczna śmierć żony odcisnęła gigantyczne piętno na psychice reżysera. W 1979 roku dedykował Sharon film „Tess”, oparty na powieści, którą czytała przed śmiercią. Ten gest mówił więcej niż jakiekolwiek słowa — Polański przez lata nie mógł pogodzić się z tą stratą.
„W tamtych czasach nie była ona tylko miłością mojego życia, była miłością życia każdego” — pisał Roman Polański o Sharon Tate.
Emmanuelle Seigner — trzecia żona i największa miłość
Jak się poznali
Kiedy się poznali, ona miała 20 lat, a on 53 i pracował wówczas nad filmem „Piraci”. To szef castingu przedstawił Polańskiego Seigner. Para poznała się podczas castingu do filmu „Frantic” (1988), w którym Seigner zagrała jedną z głównych ról. Sam Polański mówił później, że był to „najlepszy casting w jego karierze”.
Kiedy ujawniono, że są razem, w prasie zawrzało. Ich relacji nie dawano żadnych szans, pisano o zbyt dużej różnicy wieku, wypominano poprzednie małżeństwa reżysera. Para udowodniła jednak, że to jedynie błędne domysły.
Ślub i wspólne życie
Na ślub zdecydowali się w 1989 roku, po pięciu latach znajomości. Mimo 33-letniej różnicy wieku, ich związek przetrwał próbę czasu i trwa już ponad trzy dekady. Seigner nie tylko nie ukrywała swojego związku z Polańskim, ale wielokrotnie go publicznie broniła.
Jego największym obrońcą jest żona Emmanuelle Seigner: „Odkąd go poznałam, jest nieskazitelnym człowiekiem. Człowiek, którego znam, nie ma nic wspólnego z postacią przedstawioną w gazetach. Nie opisują mężczyzny, w którym się zakochałam i za którego wyszłam za mąż. Moja własna prawda wygląda tak, że Roman zawsze był wspaniałym mężem i ojcem” — zapewniała Seigner w wywiadzie dla francuskiego „Elle”.
Sam Polański mówił o tym związku z rzadką u siebie otwartością. Emmanuelle Seigner wyznała: „Myślę, że dla mojego męża jestem jasną stroną jego życia. Wnoszę w nie szczęście, którego tak długo szukał”. Roman Polański wtórował jej: „Całe zło, które do tej pory mnie dotknęło, było mi dane wyłącznie po to, abym mógł w końcu spotkać swoją Emmanuelle”.
Dzieci Romana Polańskiego — Morgane i Elvis
Z małżeństwa z Emmanuelle Seigner Polański doczekał się dwójki dzieci. Ich córka Morgane urodziła się w 1993 roku, a syn Elvis przyszedł na świat w 1998 roku. Oboje odziedziczyli po rodzicach zamiłowanie do sztuki i weszli w świat kina.
Morgane Polanski grała niewielkie role w filmach ojca, takich jak „Pianista”, „Oliver Twist” i „Autor widmo”. Od 2015 roku występuje jako księżniczka Gisla w serialu „Wikingowie”. W 2016 roku zadebiutowała jako reżyserka thrillera krótkometrażowego „The Understudy”.
Syn Elvis Polanski zagrał w filmach „Motyl i skafander” oraz „Rzeź”. Elvis próbuje sił jako aktor i muzyk. Oboje wybrali własne drogi, nie żyjąc wyłącznie w cieniu sławnego ojca.
Emmanulle Seigner — kim jest trzecia żona Polańskiego?
Emmanuelle Seigner to nie tylko żona reżysera — to pełnoprawna artystka z własnym, imponującym dorobkiem. Polański w 1989 roku poślubił Emmanuelle Seigner, francuską aktorkę i piosenkarkę. W 1988 roku Seigner zagrała we „Franticu” Polańskiego i wciąż uważa tę rolę za najlepszą w swojej karierze.
Oboje dzieci poszły w ślady rodziców — Morgane jest aktorką, występowała m.in. w filmie swojego ojca „Wenus w futrze” (2013) oraz serialu „Wikingowie” (2015–2017), a Elvis wystąpił w kilku produkcjach filmowych.
Obecnie Polański i Seigner mieszkają we Francji i Szwajcarii, gdzie reżyser wciąż tworzy filmy. Seigner przez lata konsekwentnie budowała własną karierę — zarówno aktorską, jak i muzyczną — nie rezygnując z niej na rzecz roli wyłącznie żony.
Roman Polański — filmy, seriale i programy
Kariera filmowa Romana Polańskiego obejmuje kilka dekad i różnorodne gatunki. Do jego najbardziej znanych dzieł należą:
- „Nóż w wodzie” (1962) — pierwszy film pełnometrażowy Polańskiego, który otrzymał nominację do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny.
- „Nieustraszeni pogromcy wampirów” (1967) — film, na planie którego poznał Sharon Tate.
- „Dziecko Rosemary” (1968) — jeden z najważniejszych horrorów psychologicznych w historii kina.
- „Chinatown” (1974) — klasyczny neo-noir z Jackiem Nicholsonem, uznawany za jedno z arcydzieł kina.
- „Tess” (1979) — film dedykowany Sharon Tate, oparty na powieści, którą czytała przed śmiercią.
- „Pianista” (2002) — dramat wojenny nagrodzony Złotą Palmą w Cannes i trzema Oscarami.
- „Autor widmo” (2010) — thriller polityczny z Ewanem McGregorem i Pierce’em Brosnanem.
- „Wenus w futrze” (2013) — kameralny film, w którym wystąpiła Emmanuelle Seigner.
- „Oficer i szpieg” (2019) — dramat historyczny o aferze Dreyfusa, nagrodzony Wielką Nagrodą Jury w Wenecji.
Związki Polańskiego — co z nich wynika
Historie miłości Romana Polańskiego pokazują, jak bardzo jego życie prywatne było naznaczone zarówno wielkimi uczuciami, jak i bolesnymi tragediami. Od krótkiego małżeństwa z Barbarą Kwiatkowską, przez nieszczęśliwy związek z Sharon Tate, po trwały i pełen wyzwań związek z Emmanuelle Seigner — każda z tych kobiet odcisnęła na nim swoje piętno.
Trzy małżeństwa, dwoje dzieci, kilkadziesiąt lat wspólnego życia z Emmanuelle Seigner — to fakty. Za nimi kryje się jednak historia człowieka, który przeżył wojnę, Holocaust, utratę matki w obozie koncentracyjnym, a potem — będąc już sławnym reżyserem — utratę ciężarnej żony. Mimo upływu lat Emmanuelle Seigner pozostaje lojalną żoną, wspierając męża mimo medialnych burz. To, co zbudowali razem przez ponad trzy dekady, jest faktem trudnym do zakwestionowania.